Yağmur aralıksız sürüyor dün geceden beri. Yoğun çalışma temposundan, sabahın kör karanlığında evden çıkıyor, akşamın siyahında eve giriyorum. Yağmurun keyfini sürmek yerine yolda ceremesini çekiyorum ne yazık ki bu aralar…

Yağmuru çok severim ancak evde demlenen sıcak çay, közlenmiş kestaneler eşliğinde şıpır şıpır yere değen yağmuru. Camdan dışarı baktığımda tabloyu andıran yağmuru. Bazen çiseleyen ansızın bastıran yağmuru ama çile çektiren yağmuru değil.

Ezelden beridir arabaların yayaları yok sayarak basıp geçmesi çoğumuzun derdidir. Bir elimizde şemsiye, omzumuzda çanta, diğer elimizde poşetler. Yetmiyormuş gibi arabaların su sıçratmaları… Sonrası malum, gergin başlanan bir günde kendine gelme çabaları.

Söz yağmurdan açılmışken, işin alışveriş kısmını da anlatmadan geçemem. Nereden nereye demeyin hemen başlıyorum. Soğuğu bir kenara atalım, yağmurlu havanın en sıkıcı yönü ayakkabının, botların, çizmelerin su çekmesidir. Üşümenin yanı sıra ayakların küçük bir su birikintisinde olduğu hissi ayrı bir derttir. Yaşadığım bu problemden sonra soluğu ayakkabıcıda aldım. Neyse ki beğenmem uzun sürmedi artık yeni botlarımla mutluyum.

Kurak geçmeyecek bol yağmurlu günlere derken, içimde; insanı çileden çıkarmayacak güzel havaların özlemi olduğunu belirtmek isterim…

GÜLÇİN GÜLOĞLU

Yazarın diğer yazılarını görmek için tıklayın.
Köşe yazarlarımızı görmek için tıklayın.